Een goede nachtrust lijkt zo vanzelfsprekend. Voor Zea Mea was dat lange tijd niet zo.
Samen met haar ouders en andere gezinsleden woont ze in een eenvoudig huis. Het dak lekte en de wanden hielden wind en regen nauwelijks buiten. Geld om het huis op te knappen was er niet.
Haar vader werkt als tricyclechauffeur. Of hij die dag geld kan verdienen, hangt ervan af of zijn baas een tricycle voor hem beschikbaar heeft. Haar moeder probeert ondertussen op allerlei manieren iets extra’s te verdienen. Zo wast ze kleding voor mensen uit de omgeving. Samen doen ze alles wat ze kunnen om voor hun gezin te zorgen.
In het huis waren vier bedden voor vijf personen. Zea Mea was degene zonder bed. Zij sliep noodgedwongen in een plastic opbergbox.
Toen we dat zagen, wisten we dat we niet alleen het huis wilden verbeteren. We gingen meteen op pad voor een echt bed en een goed matras voor Zea Mea. Eindelijk heeft ook zij een fijne plek om te slapen en uitgerust wakker te worden.
Ondertussen wordt er hard gewerkt aan het huis. Vader en moeder helpen zelf mee met de renovatie. Het dak en de wanden worden aangepakt en stap voor stap wordt hun huis weer een plek die bescherming biedt tegen wind en regen.
Het begint er iedere dag een beetje mooier uit te zien.